Муҳаммади Ғаззолӣ яке аз донишмандони машҳур ва барҷаста дар таърихи баширият ва олами ислом ба ҳисоб меравад.
Эшон дар асри XI-и милодӣ улуми исломиро эҳё намуда, дар илми фалсафа ва калом, фиқҳ ва мантиқ нақши боризе ба мерос гузоштааст, ҳамчунин яке аз муассисони илми калом дар мактаби ашоира буда, дар фиқҳ пайрави мазҳаби Имом Шофеӣ мебошад.
Ӯ дар тӯли ҳаёти гаронбаҳои худ барои уммати ислом хидматҳои арзанда намуда, даҳҳо асарҳои пурарзиш аз худ боқӣ гузоштааст, ки то ҳанӯз ҷаҳониён аз асарҳои боқимондаи ӯ истифода мебаранд.
