Ид омаду Ид омад в-он бахти саъид омад,
Баргиру дуҳул мезан, к-он моҳ падид омад.
Ид омад, эй Маҷнун, ғулғул шунав аз гардун,
К-он мӯътамиди Садра аз Арши маҷид омад.
Ид омад раҳҷӯён, рақсону ғазалгӯён,
К-он қайсари маҳрӯён з-он қасри машид омад.
Сад маъдани доноӣ маҷнун шуду савдоӣ,
К-он хубию зебоӣ бе мислу надид омад.
З-он қудрати пайвасташ Довуди набӣ масташ,
То мум кунад дасташ, гар сангу ҳадид омад.
Ид омаду мо бе ӯ идем, биё, то мо,
Бар ид занем ин дам, к-он хону сарид омад.
3-ӯ заҳр шакар гардад, з-ӯ абр қамар гардад,
3-ӯ тозаву тар гардад чизе, ки қадид омад.
Бархезу ба майдон рав, дар ҳалқаи риндон рав,
Рӯ ҷониби меҳмон кун, к-аз роҳи баид омад.
Ғамҳош ҳама шодӣ, бандаш ҳама озодӣ,
Як дона бад-ӯ додӣ, сад боғи мазид омад.
Ман бандаи он шарқам, дар неъмати ӯ ғарқам,
Ҷуз неъмати поки ӯ манҳусу палид омад.
Барбанд лабу тан зан чун ғунчаву чун савсан,
Рав, сабр кун аз гуфтан, чун сабр калид омад.
(Бар лаб, ҳала, қуфле зан, к-ин аст раҳи аҳсан, Хомӯш шав аз гуфтан, меҳмони рашид омад.)?
عید آمد و عید آمد وآن بخت سعید آمد
برگیر و دهل می‌زن كآن ماهْ پدید آمد
عید آمد ای مجنون غلغل شنو از گردون
كان معتمد سدره از عرش مجید آمد
عید آمد ره جویان رقصان و غزل گویان
كان قیصر مه رویان زان قصر مشید آمد
صد معدن دانایی مجنون شد و سودایی
كان خوبی و زیبایی بی‌مثل و ندید آمد
زان قدرت پیوستش داوود نبی مستش
تا موم كند دستش گر سنگ و حدید آمد
عید آمد و ما بی‌او عیدیم بیا تا ما
بر عید زنیم این دم كان خوان و ثرید آمد
زو زهر شكر گردد زو ابر قمر گردد
زو تازه و تر گردد هر جا كه قدید آمد
برخیز به میدان رو در حلقه رندان رو
رو جانب مهمان رو كز راه بعید آمد
غم‌هاش همه شادی بندش همه آزادی
یك دانه بدو دادی صد باغ مزید آمد
من بنده آن شرقم در نعمت آن غرقم
جز نعمت پاك او منحوس و پلید آمد
بربند لب و تن زن چون غنچه و چون سوسن
رو صبر كن از گفتن چون صبر كلید آمد
(بر لب هله قفلی زن، کین است ره احسن
خاموش شو از گفتن، مهمان رشید آمد)؟
مولانا
